The making of


 

Het staat vast dat het maken van een website geen koud kunstje is. Om deze website klaar te stomen was meer nodig dan alleen wat kennis van HTML of andere internet technieken. Deze pagina's vertellen wat over het sorteren, typen, bellen, zweten, zwoegen, luisteren, vertellen, maar ook vooral over het maken van de website.

De eerste dagen
Eind december 1998 werden we gecontacteerd door Monika (woordvoerster van het buurtcomité) met de vraag of we een website konden maken voor haar buurtcomité. Met handen en voeten deed ze voor ons in enkele uurtjes tijd de ganse problematiek uit de doeken. Na verschillende pogingen om ons een en ander uit te leggen, werd ons al vlug duidelijk hoeveel de buurt wel voor haar betekende.

Fase 1
Een aantal gesprekken en etentjes verder werd ons de structuur van de site duidelijk. Met veel geduld wilden we erin vliegen, maar toen Monika arriveerde met haar wasmand vol papier, foto's en krantenartikels was de moed wel even weg.

Fase 2
Na een dagje sorteren en verscheuren stond alles mooi per onderwerp in mapjes en archiefdozen.

Fase 3
Dit was de meest vermoeiende en langste fase. Hopen artikels en verhalen moesten worden overgetypt, en stapels foto's worden ingescand.
Daarnaast moesten we een overzichtelijke structuur en de grafische kant van de website bedenken, en niet te vergeten het forumprogramma, dat we speciaal voor deze website hebben ontwikkeld.

 

 
 
Fase 1
Fase 2
Fase 3
  Webteam@work
 
 
Monika
Hannes
Valentijn
 

De pers
We waren nog maar net bezig of de pers kwam al achter het toekomstig bestaan van een website over de rosse buurt. Eerst een paar zinnen in De Morgen, dan kwam De Nieuwe Gazet op de proppen met een artikel, en als laatste kwam P Magazine aan bod. We vertelden nog niet te veel over de inhoud van de site, het moest een verassing blijven, niet ?

Credits
We danken devolgende mensen voor hun hulp bij het maken van de website: Monika Stoces , Hannes Van de Vel, Valentijn Vanwynsberghe, Friet, Rudi Mous, Michaël Lescroart, en iedereen die we vergeten zijn.

 

Hannes Van de Vel
Valentijn Vanwynsberghe